Vulcan

Twee weekjes vrij. De dokter heeft mij naar huis gestuurd nadat ik kwam klagen over mijn nek en arm. Er was weer een nieuwe dokter, een dame uit Zweden, kennelijk wil niemand in deze uithoek dokter zijn want als ik het goed gebruik wisseleen de dokters hier elkaar al jaren een paar keer per jaar af. In ieder geval was ze nogal onzeker met der Engels en begreep ik pas een dag later dat ik mij ziek moest melden op mijn werk. Ik ging met mijn verwijsbriefje naar de chef om te zeggen dat ik eerdaags een paar uurtjes moet missen om naar de fysiotherapeut te kunnen gaan, hij wees mij er toen op dat ik twee weken thuis kon gaan uitzoeken. Ook goed dacht ik, een beetje overdreven maar waarom niet, waarom die mut… mij dat niet wat duidelijker verteld heeft weet ik niet, zal de Noorse verlegenheid wel weer zijn. In ieder geval ben ik al twee keer naar de fisio geweest en heb ik pillen voor mijn arm. Rust en die pillen zijn wel goed voor mijn arm merk ik en mijn nek is nog steeds wat stijfjes en krakerig,daar maak ik mij wel wat zorgen om maar het zal uiteindelijk

allemaal wel los lopen. Het is weer is de laatste tijd wat wisselvallig, niet echt koud, een graad of 12 gemiddeld. Er zijn wel mooie luchten om naar te kijken en te fotograferen, dat valt nog niet mee met een digitale camera omdat die wat minder grote contrast verschillen aan kan maar dat leren we wel. Ik volg trouw mijn lessen op dvd en van de week heb ik het trucje geleerd op panoramafoto’s te maken van lossen foto’s. eerder moest je dan een hoop vervormen en plakken en noem maar op maar in photoshop cs3 gaat dat voor het grootste gedeelte automatisch met tot nu toe bevredigende resultaten maar in de toekomst komen er wel mooiere resultaten. Het fotograferen is leuk, mijn lezen en filosoferen schiet er wel een beetje bij in merk ik, soms mis ik het wel een beetje maar aan de andere kant is het ook niet leuk om in je eentje te filosoferen, ik zal er de wereld niet mee veranderen en illusie over deze wereld heb ik toch al niet en die zal ik met of zonder filosofie ook niet krijgen. Ik luister nog wel veel naar radio 1, het nieuw over de wereld volgen en Nederlandse stemmen horen vind ik wel fijn en ik verlang er geen seconde langer naar Nederland door maar ik blijf het wel dus een band heb ik,

buiten mijn familie om, nog wel mee maar terugkeren, daar weer leven, ik kan het mij niet voorstellen, ik weet niet precies waarom, daar zal ik nog wel is een filosofische boom over opsteken, ik denk dat het iets heeft te maken met het nest verlaten waar geen toekomst meer is voor te stellen. Het fotograferen is dus een mooie afleiding om mijn cynisme niet te veel te voelen door het leven dat er door de ogen van een filosofisch ingestelde nogal zorgwekkend uitziet. Natuurlijk, ik herhaal het maar weer is, ziet mijn eigen toekomst er prima uit, ik ben te positief in gesteld of misschien beter gezegd, ik lijk wel een beetje op de Vulcans, van Startrek ja. Ik kijk er nog al veel na de laatste tijd vandaar. Een Vulcan beert de wereld logisch de wereld te bekijken en daardoor geen gevoellens te hebben, die onderdrukken ze met hun logica zou je ook kunnen zeggen. Ik heb wel gevoellens maar in de werkelijkheid ga ik gewoon door omdat het niet logisch is om je druk te maken… ja je merkt het wel, ik kijk iets te veel Star trek, bekijk het zelf maar is. Zo, morgen weer lekker niksen, ik voel mij er wel wat schuldig door hoor, ik ben niet graag ziek thuis, ik kan best wel werken maar in onze luxe wereld word je al snel ziek verklaard dus laat ik mij maar aanpassen maar ergens ben ik nog steeds Marinier en die gaan Aaltijd door.

Galen-gen

En de weken gaan verder en de wekeinden ook, dag naar dag. Mijn nek zit mij nog al in de weg de laatste tijd, ik heb hem nog al hard gestoten begin dit jaar zoals jullie misschien nog weten. Na een aantal gangen giroprakter ging het wel weer goed volgens mij maar de laatste paar weken is hij irritant aanwezig. Er knakt en schraapt van alles als ik mijn hoofd draai en af en toe kan ik een wervel bewegen, niet fijn en het kan ook een verklaring zijn waarom ik vaak nog al moe ben, tenminste, dat heb ik toen op een poster gelezen bij de giroprakter. Maar het is ook weer normaal donker op tijden dat het dat moet zijn dus dat kan ook nog wel is helpen en ik moet kennelijk door een fase dat het wonen hier in dit afgelegen gat mij wat tegen staat. We hebben wel een nieuwe collega, eigenlijk een leerling, 22 jaar en dat is leuk. Merk ik weer is dat ik niet zoveel heb met veel van mijn leeftijdsgenoten die al van alles hebben bereikt en dat allemaal nog al serieus nemen, op je 22^e moet het nog allemaal gebeuren en dat merk je in de omgang. Nu maar hopen dat ik niet zo’n domme dertiger ben geworden, ik zal het wel nooit weten maar het heeft mij wel weer wat vrolijker gemaakt en doen beseffen dat ik leuke gesprekken mis met mensen die nog enthousiast in het leven staan. En ben ik dan nog zo enthousiast? Ik hoop het wel, in mijn hoofd misschien niet altijd maar als het er op aan komt dan zal ik dat altijd wel weer blijven hoewel mijn omgeving daar misschien wel is anders over denkt maar dat weet ik eigenlijk ook niet zeker. Ik schuif het maar af op het verschil in karakter tussen de Noor en de Nederlander hoewel ik ook collega’s heb die uit andere delen van Noorwegen komen en dat merk je wel. Een Fries en een Brabander verschillen ook, ze hebben hier wel wat van die Friezen trouwens, zelfvoldaan, eigenwijs en achterdochtig/uit-de-boom-kijkerig maar laten we uitkijken met dat generaliseren. Voorlopig gaan we maar gewoon dom door, het “vangalen-gen” zal wel de grootste veroorzaker zijn van mijn onrust maar die kunne we niet uitzetten hè, dus dan moet het de Noren maar zijn. Ik verontschuldig mij bij deze voor mijn geklaag maar ik moet het toch ergens kwijt de positiever berichten over het leven boven de poolcirkel komen vanzelf wel weer en verder vermaak ik mij hier met mijn camera en mijn lessen photshop dus ik kom de dagen wel door.

Beetje laat

Ik kreeg de opdracht om weer is wat te schrijven, daar heb ik nu dus aan voldaan maar vooruit, ik zal wat meer vertellen. Het werk gaat gewoon door, de ploeg is nog niet compleet, de vakantie is nog niet afgelopen. De stuurhut is bijna klaar, ik ben er tevreden over en de rest ook geloof ik, het ziet er mooi uit al zeg ik het zelf. Het weer is eigenlijk veel te mooi om te werken, het is hier zonnig en warm, en iedereen maar zeggen dat ze niet naar Noorwegen willen omdat het weer niet goed is, wij hebben in ieder geval geen bakken met regen hier. Het wordt ook al weer wat donkerder, ik heb zelfs de maan kunnen zien van de week maar nog geen sterren. Tegenwoordig zit ik veel achter de computer en maak veel foto’s, voor dat het echt donker wordt, mijn nieuwe computer werkt fantastisch, ik gebruik hem alleen voor mijn foto’s en dat gaat een stuk beter dan op mijn ouwe. Het lijkt heel wat zo met die drie monitoren maar als je eenmaal aan een dubbele monitor bent gewent dan wil je niet meer terug vandaar dat er ook twee zijn aan gesloten op mijnnieuwe computer. Ik heb allerlei lessen op DVD waarin photoshop wordt uit gelegd, zeer leerzaam, ik leer ieder dag wel weer wat nieuws bij, het is een behoorlijk gecompliceerde programma maar langzamerhand begin ik het door te krijgen, in ieder geval leer ik al dingen die ik eerder via een enorme omweg deed en nu veel sneller en beter kan doen, kijk maar naar mijn nieuwe creatie, net gemaakt van vier andere foto’s, creatief met bits zeg maar. Het schrijven en lezen staat wel een beetje op een laag pitje maar zo kan ik mijn creativiteit ook kwijt en eigenlijk maakt het mij niet uit, alles komt en gaat… en komt weer.

De klagende Nederlander

Weer een week gewerkt. Meeste collega’s zijn nog met vakantie dus het was rustig. In de avonduren heb ik nog wat gewerkt op de “plastik boot” en zaterdag ook, wat extra centen om mijn nieuwe computer te kunnen betalen. Drie weken zonder collega’s werken heeft mij wel met de neus op de feiten gedrukt dat ik hier behoorlijk alleen zit, na bijna een jaar hier kom ik er wel achter dat ik de drukte van Nederland af en toe mis. Ik heb hier niet zoveel mensen waar ik mijn ei is bij kwijt kan of gewoon simpelweg mee kan gaan stappen. Het is af en toe zo erg dat ik een hekel begin te krijgen aan al die stelletjes hier, gezellig met zijn tweetjes, voldaan en gesetteld. Ik ben niet jaloers, denk ik, ik leef alleen in een andere wereld als je begrijpt wat ik bedoel. In Nederland had ik altijd wel vrienden die ook vrijgezel waren, en niet dat je dan automatisch beste maten bent maar op het vlak van relaties wist je tenminste wat je aan elkaar had. Maar ik denk dat het niet zo moeilijk is voor te stellen hoe het is om als vrijgezel tussen al die getrouwde mensen te wonen. Ik weet ook niet of dat de reden is dat ik hier niet zo veel vrienden heb maar het speelt zekers mee, in Nederland heb je gewoon meer keuze mogelijkheid simpelweg omdat er veel meer mensen zijn en in Nederland vond ik het ook wel lekker om alleen te zijn maar een paar keer per week zocht ik wel gezelschap op. En het zijn hier ook net boeren, om maar weer is die vergelijking uit de stal te halen, wat ik daar mee bedoel is dat ze hier de kat ook voor een eeuwigheid uit de boom kijken en moeilijk kunnen wennen aan andere mensen of ideeën, wat de boer niet kent… In Nederland kun je nog is naar een vreemde plaats gaan en aan de bar gaan zitten in een kroeg en geheid dat je een praatje kunt maken, en die Noren vinden dat misschien ook wel leuk maar in een straal van 80 kilometer ken ik maar drie kroegen met een bar, het is dus ook simpelweg een gebrek aan mogelijkheden (en leermogelijkheden voor die Noren), om het nog maar is aan te geven. Ik ben dus deze week bezig geweest om is te kijken wat voor een werk ze in Oslo aan bieden en daar zijn wel mogelijkheden. Het werk hier in Gratangen is wel hartstikke leuk maar het leven bestaat niet alleen uit werken, mijn sociale kontakten zijn ook belangrijk. Maar ik ben in dubio dus ik overhaast niks, ik kon al aan het werk in Oslo maar ik wacht op een baan die mij aanstaat, beetje deuren af hangen daarvoor verlaat ik Gratangen niet. Waar ik ook wel flauw van wordt is die zon die maar niet wil onder gaan. Ik dacht altijd dat de donkere winter lastig zou zijn maar ik kan niet wachten tot ik weer is een paar sterren zie, het klopt gewoon niet zeg maar, geen nacht.

Ik weet nu in ieder geval dat mensen en de nacht belangrijk zijn voor mij.

Gaap

Gaap, ja ik ben een beetje lui. Er is eigenlijk niet veel te melden, het lijkt wel of de belevenissen ook met vakantie zijn daarom heb ik dit weekeind niks geschreven. Ik was ook druk met mijn computer, photshop en aanverwanten. Ik had ook een nieuwe computer gehaald, een labtop maar ik heb hem vandaag weer terug gebracht. Dacht ik goed te wezen door hem in een winkel te kopen en dus meer te betalen moet ik alsnog een computer kopen op internet, waarom? Omdat je bijna nergens meer een computer met XP kunt kopen, die laptop had namelijk vista, het nieuwe besturingsysteem van windos en dat blijkt nog niet helemaal op orde te zijn. Het was mij wel verteld en de verkopers vertelde mij nu net ook dat het eigenlijk nog wat te vroeg was voor dat systeem maar je, ze verkopen toch ook geen auto’s waarvan de remmen niet zijn getest dus ergens verwacht je wel dat het allemaal werkt. Ten eerste was hij met sommige dingen langzamer dan mijn oude beesie en ik had hem nog maar net aan of hij liep al vast!!! Maar daar valt nog wel mee te leven, eigenlijk niet natuurlijk, als je iets koopt moet het gewoon werken maar het grootse probleem was het beeldscherm. Een normaal CRT scherm (bakbeest) heeft de zelfde kleuren ongeacht de hoek waarin je naar het scherm kijkt maar beeldschermen van laptops en LCD schermen, vooral de goedkope, veranderen van kleur. Als ik dus op mijn “schouderbladen” hang op mijn stoel en ik heb de foto mooi bewerkt en ik ga dan recht op zitten dan is de foto opeens compleet veranderd. Blijf dan recht op zitten zou je zeggen maar als je foto,s bewerkt dan wil je gewoon dat je beeldscherm klopt en niet voor verassingen komt te staan als je ze afdrukt en een beetje heen en weer bewegen geeft al een verandering van contrast en kleur te zien, ik kan mijn hoofd moeilijk in een bankschroef doen zodat ik altijd vanuit de zelfde hoek kijk en ik koop ook niet voor niks een laptop. Nu zijn er wel goede laptops te koop maar niet door mij, veel te duur dus ik heb vanmiddag maar een computer via een web winkel gekocht met Windows XP, geen gezeur, goedkoper en twee keer zo snel. Maar ik was eerlijk gezegd wel blij met die laptop, voor even tenminste, het was wel een teleurstelling vanmorgen toen ik Lichtroom wilde opstarten, een foto programma, en ik een fout melding kreeg, godgloeiende dacht ik… Ik heb toen alles gedeïnstalleerd en weer ingepakt, mijn werk afgebeld en meteen naar de winkel, weg met die bende. Daar kan ik nog steeds slecht tegen als iets niet werkt zoals het moet, van mijn oude computer accepteer ik dat hij af en toe is moeilijk doet, die doet het naar omstandigheden heel goed kom ik wel achter, die vergeef ik het maar een nieuwe… In de winkel deden ze niet echt moeilijk, het is wel niet gebruikelijk om computers terug te nemen die hebben aan gestaan maar nadat ze mij geen computer met XP konden leveren of een flinke korting op een showroommodel konden geven deden ze niet meer moeilijk en gaven mijn geld terug. Ze geven zelf toe, zoals al gezegd, dat Vista nog niet helemaal klaar is vooral niet als je met programma’s werkt zoals photshop, dat gaat niet lekker maar vervolgen verkopen ze wel met een lach aan iedere klant die computers, je kunt niet eens meer wat anders krijgen. In een andere winkel vertelde een verkoper ook heel cynisch dat Vista niet gemaakt is op snelheid zodat er weer veel nieuwe hardware word verkocht, grappenmakers, meneer Bill Gates, geeft de helft van zijn vermogen weg nadat hij de mensen die hij eerst heeft besteelt, een soort van dooH niboR. Maar er komt nu een nieuwe computer aan die ik voorlopig alleen voor mijn foto,s ga gebruiken maar als mijn oude overlijd heb ik in ieder geval een nieuwe, ik kan nu niet meer zonder. Ik ben ook wat videocursussen aan het volgen over het werken met photoshop en lightroom, zeer nuttig kan ik wel zeggen, er zitten namelijk zo veel mogelijkheden in die programma’s dat houd je niet voor mogelijk, leuk om te doen in ieder geval. Het werken op die zijlboot gaat wel aardig, hij is tevreden maar ik wordt wel een beetje moe van de kleine ruimte waarin ik nu halve verblijf, volgende week weer gewoon naar mijn normale werk toe. Nog één ding, een ergernis… campers… ik dacht nooit dat ik aan die dingen nog is een hekel zou krijgen. Hele zwermen van die dingen komen er nu voorbij en je kunt je (auto)kont niet keren of je rijd een uur met 60 achter zo’n achterlijk ding. En de caravans zijn niet beter hier. In Frankrijk hebben de mensen normale caravans, 4 meter zeg maar, gewoon een budget caravan voor meneer en mevrouw modaal maar hier in Noorwegen lijkt het wel of je niet meetelt als hij geen 8 meter lang is en dikke auto’s er voor, Ik snap dat niet, heb je genoeg geld om een caravan van 50.000,- Euro en een auto van een ton te kopen en doe je dat ook nog, ga in een hotel, ga in ieder geval niet voor mij rijden! Nee, zonder gekheid, het stikt hier nu van de toeristen, ik zal blij zijn als het weer winter is.

RAW

Deze week lekker gewerkt, het is een ander soort boot, ik heb nog geen foto gemaakt, waar ik nu op werk, wat kleiner en ik ben nu bezig met priegelige interieur werk maar dat vindt ik wel leuk. De eigenaar is al vanaf 1983 bezig met het bouwen van zijn boot en hij wil her heel erg graag af hebben, hij loopt mij dit hele jaar al te vragen wanneer ik weer is kom werken maar ik heb er niet altijd zin in na mijn werk en ik heb genoeg andere dingen te doen. Maar zoals ik al vermelde is het nu wel even lekker, niet alleen omdat het wat anders is maar ook om effe weg te zijn van mijn dagelijkse werk, daar is vakantie toch ook voor lijkt mij. Ik ben nu helemaal druk bezig met fotograferen, de hobby is weer helemaal terug van weg geweest dankzij mijn nieuwe digitale camera. Gisteren heb ik een foto printer gehaald van Canon en ik moet zeggen dat de kwaliteit mij niet tegenvalt, het is natuurlijk geen echte foto maar het gemak maakt een hoop goed en de echte foto zit altijd nog in mijn computer om een keer afgedrukt te worden door een goede foto centrale. Mijn gefilosofeer en geschrijf lijd er wel een beetje onder maar daar maak ik mij niet druk om, de winter komt er vanzelf weer aan en dan is het weer donker. Wat wel apart is hier in het hoge noorden waar de zon niet ondergaat is dat je nu de hele dag vel licht heb terwijl de beste tijd om foto’s te maken altijd rond zonsondergang of opkomst is, daar moet ik dus nog even geduld voor hebben. Ook heb ik van het internet wat programma’s gedownload om mijn foto’s in een groter formaat te bewerken. Meestal krijg je je foto’s in jpeg formaat, dat is een gecomprimeerd bestand, de camera bewerkt dan met software intern het beeld dat op zijn sensor valt en bewerkt hem zo een beetje waardoor het bestand ongeveer 50% kleiner is maar nu kan ik in raw mijn foto’s maken en dat is dus het pure beeld dat de sensor te zien krijgt, vergelijk het maar met het negatief van je oude film. Het is wel wat bewerkelijker allemaal en mijn langzame computer is nog wat langer bezig maar het resultaat ziet er wel beter uit, tenminste, dat is de verwachting, ik moet nog een hoop leren die programma’s zijn niet zo makkelijk.

M & R II

Zo, broer en Mariek en honden zijn er weer vandoor. Het was gezellig en bij het afscheid realiseer je dan weer is dat ik mijn familie af en toe toch wel mis maar het alleen zijn door de jaren heen heeft mij ook wel gewapend om niet weg te zinken in dat soort gedachtes. We hebben niet zo veel gedaan, ze hadden al een hoop gereden dus we hebben wat kleine tochtjes gemaakt naar de dierentuin, wat zeer mooi was, die dieren hebben nog is hokken hier, met een beetje pech zie je ze niet, een paar hectare per hok denk ik wel en dan overdrijf ik niet. In Narvik zijn we met de lift de berg op geweest, het weer was ondertussen weer zomers geworden dus we hadden een mooi uitzicht en zijn lekker rustig naar beneden gewandeld. Savonds hebben we lekker gevist en we vingen zowaar ook nog wat, allemaal klein spul maar Robbie heeft een wat groter kabeljauw gevangen en die heb ik toen, voor het eerst in mijn leven, een koppie kleiner gemaakt en gefileerd. Ik had dat al vele malen gezien hoe dat moest maar ik was het prompt vergeten hoe het moest toen ik mijn fileer mes ik het dode beest wou steken, maar uiteindelijk hield ik wat vlees over en die heb ik als kibbelingen geserveerd, het was heerlijk en dat vond Robbie ook. Zondag hebben we een lange wandeling gemaakt naar een oud, gerestaureerd Sami dorp, mooie natuur, een fijne dag. Natuurlijk heb ik ook veel foto’s gemaakt met mijn nieuwe speeltje, ik ben er nog steeds tevreden over. Nu heb ik drie weken vakantie, natuurlijk kan ik niet zomaar vrij nemen want dan heb ik geen inkomen dus ik werk nu voor een particulier bij het afbouwen van zijn zeiljacht, interieurbouw, weer is wat anders.

M & R op bezoek

Das boot

Ik heb een boot... Ze zijn de zolder aan het opruimen op het werk en daar stond nog een half afgemaakt project van een, ik denk, jaren vijftig speedbootje. Een heel mooi ding, ik vond hem altijd al wel mooi maar nu zag Bjørn mij zo kijken en vroeg mij waarom ik hem niet ging opknappen. De eigenaar heeft namelijk al meer dan vijf jaar niks meer van zich laten horen en nooit betaald dus ze wilden hem gaan opbergen in de loods een end hier vandaan. Ik meteen naar de baas en gevraagd of ik hem mocht hebben, geen probleem. Heb ik wat te doen de komende winteravonden. De boot is ontworpen door Bror With, schijnt een beroemde ontwerper te zijn, hij heeft in ieder geval mooi lijnen en details en je zit er, als hij ooit klaar is, in als in een Amerikaanse slee, laag, met een normaal stuur en een echt dashboard, mooi man. Ik ga er wat meer over uitzoeken dus ik hou jullie wel op de hoogte.

Nieuwe camera

Ik heb niet veel te schrijven vandaag, ik kom net terug van een boottochtje met wat Gratangernezen en ga zo naar bed maar het belangrijkste, voor mij tenminste, is dat ik een nieuwe digitale camera heb gekocht en de halve dag met mijn hoofd tussen de bloemen heb gezeten om eindelijk weer is serieus macrofoto’s te maken. Het is een Nikon D40x en ik ben er heel tevreden over, een aanrader die camera mocht iemand van plan zijn er ook één aan willen schaffen. Zie voor een test van de camera: http://www.letsgodigital.org/html/review/nikon/d40x/nikond40x_NL1.html . Je ziet hieronder een paar foto’s die ik vandaag gemaakt heb en op mijn foto site kun je de rest zien, ga daarvoor naar de volgend link: http://www.flickr.com/photos/8016203@N08/ . Zo, ik ga nog even naar de buis kijken en dan slapen… o ja, lekker gewerkt deze week.